De ramadan is voor veel mensen een bijzondere periode van bezinning, discipline en verbinding. Maar hoe wordt deze maand eigenlijk beleefd door studenten? En wat betekent het als je zelf niet vast, maar er wel mee in aanraking komt?
We spraken twee studenten, ieder vanuit hun eigen perspectief.
Voor Sarah Lamrini draait ramadan om veel meer dan alleen vasten.
“Ramadan is voor mij een periode van bezinning en dichter bij God komen. Het gaat niet alleen om niet eten en drinken, maar juist om bewust leven. Meer geduld hebben, extra bidden en nadenken: hoe kan ik een beter mens worden?”
Die periode staat voor haar in het teken van rust, reflectie en dankbaarheid.
“Je staat stil bij wat je hebt. Zeker in deze tijd, waarin er mensen zijn die helemaal niks hebben. Dat besef maakt je dankbaar.”
Het moment waarop alles samenkomt, is voor haar het meest bijzonder.
“Het verbreken van het vasten bij zonsondergang. Dat doe je samen met familie of vrienden. Het geeft rust, maar ook een sterk gevoel van verbondenheid.”
Ook in combinatie met studie en stage vraagt ramadan soms wat extra van haar, maar ze vindt daarin haar weg.
“Ik probeer mijn energie goed te verdelen. Belangrijke taken plan ik eerder op de dag. En ik zorg voor voldoende rust en structuur. Als ik mezelf eraan herinner waarom ik vast, geeft dat kracht.”
Wat ze hoopt dat anderen beter begrijpen?
“Dat ramadan niet alleen gaat over niet eten en drinken. Dat is eigenlijk het minst belangrijke. Het gaat juist over spiritualiteit, zelfdiscipline en omkijken naar anderen.”
Wat ze waardeert in haar omgeving, zit vaak in kleine dingen.
“Begrip tonen. Gewoon vragen hoe het gaat. Die interesse en het respect betekenen veel.”
Als toekomstig leerkracht ziet ze een duidelijke rol voor zichzelf in het overbrengen van die waarden.
“Ramadan gaat over respect, dankbaarheid en zorg voor anderen. Dat wil ik kinderen meegeven. Je hoeft niet te vasten om mee te doen, je kunt ook lief zijn voor anderen, helpen en bewust omgaan met je gedrag.”
In haar werk op een islamitische school brengt ze dat nu al in de praktijk. Maar diezelfde aanpak werkt net zo goed in iedere klas.
“Kinderen zijn nog te jong om te vasten, en dat hoeft ook helemaal niet. Maar je kunt ze wel laten meedoen op hun eigen manier. Bijvoorbeeld door ‘snoep te vasten’ of juist extra lief te zijn voor anderen.”
Voor haar zit de kern in gedrag en bewustwording.
“Lief zijn voor elkaar, niet pesten, helpen als iemand iets laat vallen of afval opruimen. Dat zijn de dingen die ik kinderen nu meegeef tijdens de ramadan.”
Volgens Sarah begint inclusie bij ruimte geven aan elkaar.
“Op school is het mooi als er ruimte is om erover te vertellen en vragen te stellen. Zo leren kinderen over elkaars achtergrond en ontstaat er meer begrip.”
“In een inclusieve klas voelt ieder kind zich gezien en gerespecteerd, ongeacht geloof of achtergrond. Juist die verschillen maken het waardevol en zorgen voor een veilige en open sfeer.”
Ramadan gaat voor mij niet alleen over vasten, maar over bewust leven en een beter mens worden. Het geeft rust en verbondenheid, juist omdat je het samen beleeft. Je hoeft niet te vasten om mee te doen, je kunt ook lief zijn voor anderen en bewust omgaan met je gedrag.
Sarah Lamrini - Deeltijd student
Ook Nana Gassama, tweedejaars voltijdstudent, maakte tijdens een iftar-avond, in haar studie én via mensen in haar omgeving kennis met de betekenis van ramadan.
Wat haar vooral opviel? Dat ramadan veel meer is dan alleen vasten.
“Wat ik mooi vind, is dat het niet alleen draait om niet eten en drinken, maar juist om bewustwording. Je bent bezig met jezelf, met je geloof en je doet het samen.”
Door die ervaringen veranderde haar beeld.
“Ik heb gezien hoeveel kracht mensen uit hun geloof halen. Dat vraagt echt discipline en doorzettingsvermogen, maar het geeft ook rust.”
Voor haar als toekomstig leerkracht is dat een belangrijke les.
“Ik denk dat het belangrijk is dat je je verdiept in verschillende geloven. Je hoeft niet alles te weten, maar wel begrijpen wat het inhoudt.”
In de klas wil ze daar bewust ruimte voor maken.
“Maak het bespreekbaar. Dan voelen kinderen zich gezien en veilig. Je merkt dat kinderen er ook trots over kunnen vertellen.”
Ook praktische dingen spelen daarin een rol.
“Misschien vinden kinderen het fijn om even apart te eten of om iets te vertellen over hun geloof. Door dat bespreekbaar te maken, creëer je begrip.”
Daarnaast neemt ze ook de kracht die ze ziet bij anderen mee.
“Ik zie hoeveel discipline en doorzettingsvermogen het vraagt. Maar juist doordat mensen er kracht en rust uit halen, kunnen ze dat volhouden. Dat vind ik heel mooi om te zien.”
Wat deze verhalen laten zien: begrip ontstaat door ontmoeting.
Door ervaringen te delen en open te staan voor elkaar, ontstaat er ruimte voor nuance, vragen en verbinding. Precies wat nodig is in een klas én daarbuiten.
Eid Mubarak aan iedereen die het Suikerfeest viert. 🌙
Bij Thomas More geloven we dat iedere leraar uniek is en je met jouw verhaal en passie het verschil kan maken.
Wil jij net als Sarah en Nana ook het verschil maken als leerkracht basisonderwijs? Schrijf je in voor onze open dag. Kom rondkijken, kletsen met studenten en docenten en proef de sfeer. We zien je graag.
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Verhaal|
Benieuwd naar jouw reis tot leerkracht bij onze pabo? Ontdek het zelf tijdens de volgende open dag. Onze hogeschool is dan een speelveld van experiences, voorlichtingen, een pabo markt en nog veel meer. Je vindt ons op 300 meter van Rotterdam Centraal Station. Voel je welkom en meld je aan!
